Nixons kenmerkende zwart-witstijl versterkt de emotionele diepte, waarbij afleiding wordt weggenomen om te focussen op de gezichten van de vrouwen en het stille verstrijken van de jaren. De natuurlijke achtergrond voegt een tijdloze kwaliteit toe, terwijl hun ontspannen, gevarieerde kleding het beeld verder verankert in het alledaagse. Dit weerspiegelt Nixons vaardigheid in het vastleggen van zowel het persoonlijke als het universele.
1980